"The Protection of Rights May Be Undermined": A Case Study of Paragraph 42 of Administrative Procedure Law by Administrative Courts

  • องอาจ เจ๊ะยะหลี
Keywords: the protection of rights, may be damaged, the right to prosecute

Abstract

The writing of the legal system: the citizen, the law, or the so-called code, the law, or the Romano Germanic, or the Romano Germanic, 41. This is an important legal system, which must be stipulated in writing. However, the court's decision will be the only guideline or norm, with factual and legal changes. Under no circumstances should it play the same role as the law. One of the drawbacks of the law application system is the problem of "law application". Whether the enactment of the law is applicable or not must be based on the preferences of the law. Enforcement does not violate other laws. In addition, the law should apply to the principle of factual conduct. Assist in enacting laws, such as The establishment of the administrative court and the administrative procedure law in paragraph 42 of the Administrative Court and the Administrative Procedure Law guarantee the rights of the trustee. This may be unavoidable damage by the actions of administrative organs or government officials. When the rights prescribed by law, "people may be harmed," they have the right to sue, but at the "border". Maybe "damage" starts counting and ends up where. Or any measurement indicating potential damage. Or according to Article 42 of the Administrative Procedure Law and the Administrative Procedure Law, what criteria are applicable to those who may cause damage ? Administrative proceedings. When there are no clear criteria, the subsequent problem is to protect those who may lose their litigation rights. According to Article 42 of the Protection Law and the Law on the Establishment of Protected Areas, compensation may be unequal and unequal. Administrative proceedings.

References

กำธร กำประเสริฐ และ สุเมธ จานประดับ. (2522). ประวัติศาสตร์กฎหมายไทยและระบบกฎหมายหลัก. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
เกรียงไกร เจริญธนาวัฒน์. (2558). หลักพื้นฐานกฎหมายมหาชน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิญญูชน.
ชาญชัย แสวงศักดิ์. (2555). กฎหมายมหาชนความเป็นมา ทฤษฎี และหลักการที่สำคัญ. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิญญูชน.
ทวี กสิยพงศ์. (2527). คําบรรยายกฎหมายอาญา. กรุงเทพฯ: กรุงสยามการพิมพ์.
นันทวัฒน์ บรมานันท์. (2555). กฎหมายปกครอง. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิญญูชน.
นัยนา เกิดวิชัย. (2549). ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับกฎหมาย. กรุงเทพฯ: ธรรกมลการพิมพ์.
พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน เฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเนื่อง ในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิม พระชนมพรรษา 7 รอบ. (2554). กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน.
พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542 มาตรา 42 ผู้ใดได้รับความเดือดร้อนหรือเสียหาย หรืออาจจะเดือดร้อนหรือเสียหายโดยมิอาจหลีกเลี่ยงได้อันเนื่องจากตามมาตรา 9 และการแก้ไขหรือบรรเทาความเดือนร้อนหรือความเสียหายหรือยุติข้อโต้แย้งนั้น ต้องมีคำบังคับตามที่กำหนดในมาตรา 72 ผู้นั้นมีสิทธิฟ้องคดีต่อศาลปกครอง.
มานิตย์ วงศ์เสรี. (2554). หลักประกันสิทธิในการฟ้องคดีต่อศาลปกครอง”. วารสารวิชาการศาลปกครอง, 11(1), 19-31.
วรพจน์ วิศรุตพิชญ์. (2562). ข้อความคิดและหลักการพื้นฐานบางประการของกฎหมายปกครอง. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิญญูชน.
วินัฏฐา แสงสุข และ ฐิติพร ลิ้มแหลมทอง. (2549). ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับกฎหมายทั่วไป. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
สมคิด เลิศไพฑูรย์. (2550). กฎหมายปกครองท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: ธรรมกมลการพิมพ์.
สมยศ เชื้อไทย. (2561). นิติปรัชญาเบื้องต้น. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิญญูชน.
หยุด แสงอุทัย, แก้ไขปรับปรุงโดยสมยศ เชื้อไทย. (2552). ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับกฎหมายทั่วไป. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาคดีแพ่ง มาตรา 55.
Published
2020-05-18
Section
Articles